کرگوگردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کرگوگردن . [ ک ُ گ َ دَ ] (اِخ ) کرکو. کرگو. ناحیه ای است در کلارستاق و نصیرالدوله شهریاربن کیخسرو (٧١٧ - ٧٢٥هَ . ق .). در آنجا قصری و قصبه ای و بازاری ساخت که در ٨٥٠ هَ . ق . اقامتگاه ملک اویس بن کیومرث بود. (سفرنامه ٔ مازندران رابینو ص ١٥٤ و ترجمه ٔ آن ص ٢٠٦).