کرود
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کرود. [ ک ُ / ک َ ] (اِ) چاه بسیار عمیق را گویند که آب از آن به دشواری توان کشید. (برهان ). چاه کم عمق که به دشواری از آن آب برآید. (آنندراج ) (انجمن آرا). رجوع به کروخان شود.
کرود. [ ] (اِخ ) دهی است از بخش طالقان شهرستان تهران . کوهستانی و سردسیر است و ٧٧٤ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ١).