کرنج کوب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کرنج کوب . [ ک َ رَ ] (نف مرکب ) کوبنده ٔ کرنج . کوبنده ٔ برنج . که برنج کوبد. برنج کوب . ◄ (اِ مرکب ) آلتی که با آن برنج کوبند. برنج کوب . - جواز کرنج کوبی ؛ چوبی که بدان برنج کوبند : در شیخ امیرحسین تغییری پیدا شد و سر خود را مقداری می برداشت و برزمین میزد چون جواز کرنج کوبی . (انیس الطالبین ص ١٧٦).