فرهنگ لغت

کردنگل

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

کردنگل . [ ک َ دَ گ َ ] (ص ) دیوث . ◄ ابله . ◄ بی اندام . (برهان ) (آنندراج ). کرتنکلا در تداول مردم قزوین . رجوع به کردنگ شود.

معنی کردنگل | فرهنگ لغت