کرتوم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کرتوم . [ ک ُ ] (ع اِ) سنگ لخشان تابان درشت . ◄ زمین بلند دراز. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). ◄ (اِخ ) نام حره ٔبنی عذره که زمینی است سنگلاخ سوخته . (منتهی الارب ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کرتوم . [ ک ُ ] (ع اِ) سنگ لخشان تابان درشت . ◄ زمین بلند دراز. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). ◄ (اِخ ) نام حره ٔبنی عذره که زمینی است سنگلاخ سوخته . (منتهی الارب ).