کربیه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کربیه . [ ک َ بی ی َ ] (اِخ ) ازفرق کیسانیه است از اصحاب ابوکرب ضریر و معتقد به زنده بودن محمدبن الحنفیه در جبل رضوی و منتظر خروج او. کثیر شاعر معروف از پیشقدمان فرقه ٔ بتریه از این طایفه بوده است . بعضی هم این فرقه را کُرَیبیّه و نام مؤسس آن را ابوکُرَیب ضبط کرده اند. (خاندان نوبختی ص ٢٦١). رجوع به ابوکرب و مقالات اشعری چ استانبول ج ٢ ص ١٩، مفاتیح العلوم خوارزمی چ مصر ج ١ ص ٢١، الفرق بین الفرق چ قاهره ج ١ ص ٢٧ و بیان الادیان شود.