کده

کده . [ ک َدْه ْ ] (ع اِ) کوفتی که از سنگ و جز آن رسد چندانکه اثر سخت کند. ج، کُدوه . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). خراش و خدشه . ج، کدوه . (ناظم الاطباء).

کده . [ ک ُ /ک َدْه ْ ] (ع اِ) آوازی است که ددان را بدان زجر کنند. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء).

کده . [ ک َدْه ْ ] (ع مص ) سخت زدن که اثر سخت کند. (از اقرب الموارد). کوفتن با سنگ و مانند آن چندان که اثر سخت کند. (ناظم الاطباء). خراشیدن و کوفتن به سنگ . (تاج المصادر بیهقی ). ◄ رسیدن چیزی به صورت پس خراشیدن آنرا. (لغة فی کدح ) (از ناظم الاطباء). خراشیدن روی . (منتهی الارب ). ◄ شکستن چیزی را. (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ جدا کردن موی سر به شانه . (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ چیره شدن و غالب گردیدن بر کسی . (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ چیرگی . (منتهی الارب ). ◄ رنج دادن غم کسی را. ◄ کسب کردن برای اهل خود در مشقت . (از اقرب الموارد).