کدمة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کدمة. [ ک َ م َ ] (ع اِ) مصدر مرة. (از اقرب الموارد). ◄ داغ و نشان . یقال ماللبعیر کدمة؛اذالم یکن به اثرة ولا وسم . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) .
کدمة. [ ک ُ دُم ْ م َ ] (ع ص ) مرد درشت و سخت . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء).
کدمة. [ ک َ دِ م َ ] (ع ص ) بز درشت و ستبر. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء).