کحلا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کحلا. [ ک ُ ] (اِ) اسمی است مشترک بر چند چیز اول بر گاوزبان و آن دوائی است معروف که لسان الثور خوانند. ◄ دوم مرزنگوش را گویند و آن نیز دوائی است که آذان الفار خوانند. ◄ و سوم خردل صحرائی باشد. ◄ و چهارم هوه جوه را گویند که ابوخلسا باشد. (برهان ) (آنندراج ). هوه چوه . (از منتهی الارب ).