کح کح
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کح کح . [ ک ُ ک ُ / ک َح ْ ح ُ ک ُ ] (اِ صوت ) اسم آواز سرفه . (یادداشت مؤلف ). حکایت صوت سرفه . حکایت صوت کحة. اه و اه . سرفان سرفان . سرف سرف .
کحکح . [ ک ُ ک ُ / ک ِ ک ِ ] (ع ص، اِ) گنده پیر. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). زن نیک پیر. (اقرب الموارد). ◄ شتر ماده ٔ کهنسال فرتوت . (از منتهی الارب ). شترماده ٔ مسن . (اقرب الموارد).