کثل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کثل . [ ک َ ] (ع اِ) گروه مردم . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). جمع. (اقرب الموارد). ◄ انبارگندم . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ هرچه بر هم نشسته باشد از طعام . (از اقرب الموارد).
کثل .[ ک َ ] (ع مص ) جمع کردن چیزی . (از اقرب الموارد).