کتیف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کتیف . [ ک َ ] (ع اِ) شمشیر پهن . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). ◄ آهن پاره ٔ پهنا. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). ◄ آهن پاره ٔ پهن و درازی که در را بدان بندند. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ج، کُتف . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). و رجوع به کتیفه شود.