کتیفة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کتیفة. [ ک ُ ت َ ف َ ] (اِخ ) موضعی است به بلاد باهلة. (منتهی الارب ).
کتیفة. [ ک َ ف َ ] (ع اِ) آهن پاره ٔ بند در و آن دراز و پهن باشد و گاهی آن را تخته وار پهن سازند. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). آهن پاره ٔ پهن و درازی که در را بدان بندند. (ناظم الاطباء). کتیف . رجوع به کتیف شود. ◄ کینه و دشمنی . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). کینه . (از اقرب الموارد). ج، کتائف . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ گروهی از مردم . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). ◄ انبور آهنگران . (منتهی الارب ) (از آنندراج ). انبر آهنگران . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ج، کَتائِف . (اقرب الموارد).