کارزارگاه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کارزارگاه . (اِ مرکب ) جنگ گاه . (آنندراج ). میدان جنگ و نبرد. (ناظم الاطباء) : من مثال دادم تا شراعی زدند در میان کارزارگاه، آنجا فرودآمدم تا اقتدا بمن کنند و بکوشند تاخللی نیفتد، نکردند. (تاریخ بیهقی چ ادیب ص ٥٥٤).