کاررفته

کاررفته . [ کارْ، رَ ت َ / ت ِ ] (ن مف مرکب ) ازکاررفته، چون دست کاررفته . (آنندراج ) : بر دست کاررفته نباشد گرفت و گیر چون بهله دست در کمر یار میکنم . صائب (ازآنندراج ). روزی که بهله را به کمر آشناکنی از دست کاررفته ٔ ما بی خبر مباش . صائب (ازآنندراج ).