کاررس/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهلغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوملغتنامه دهخدا ـ ویرایش دومکاررس . [ کارْ، رَ / رِ ](نف مرکب ) آنکه بکار رسد. کسی که کار راه اندازد.واژه قبلی: کارراه اندازیواژه بعدی: کاررفته