کارامل
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مِ) [ فر. ] (اِ.) قند سوخته ؛ مادهای که از حرارت دادن زیاد به قند معمولی به دست آید.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مِ) [ فر. ] (اِ.) قند سوخته ؛ مادهای که از حرارت دادن زیاد به قند معمولی به دست آید.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کارامل . [م ِ ] (فرانسوی، اِ) ماده ای که در حرارتهای زیاد از ساکاروز یا قند متعارفی به دست می آید. (گیاه شناسی ثابتی ص ١١٨). قند سوخته .