چهارپایی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چهارپایی . [ چ َ / چ ِ ] (ص مرکب ) منسوب به چهارپا. رجوع به چارپایی شود. ◄ (حامص مرکب ) چهارپا بودن . ◄ مانند ستوران و چهارپایان اسیر بودن و رنج بردن : بسته به سه پایه ٔ هوائی بطن الحمل از چهارپایی . نظامی (لیلی و مجنون چ وحید ص ١٧٦).