چهارصد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چهارصد. [ چ َ / چ ِ ص َ ] (عدد مرکب، ص مرکب، اِ مرکب ) (از: چهار + صد) عددی که از چهار برابر کردن عدد صد پیدا شود و نماینده ٔ آن در ارقام «٤٠٠» و در حساب جمل «ت » است . (از یادداشت مؤلف ). اربعمائة : بفرمود تا آن چهارصد مرد رابند گران برنهادند و در آن چهارصفه محبوس کردند. (اسکندرنامه نسخه ٔ سعید نفیسی ): سَریّه ؛ چهارصد مرد.