چن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چن . [ چ ِ ] (نف مرخم ) مخفف چین و چیننده، از فعل چیدن . رجوع به چیدن شود. ♦ سخن چن ؛ مخفف سخن چین، بمعنی نمام و خبرکش و جاسوس و غماز : کیسه ٔ راز را بعقل بدوز تا نباشی سخن چن و غماز. ناصرخسرو. ♦ سلامت چن ؛ مخفف سلامت چین، بمعنی سلامت گزین و سلامت یاب : هرکه گرفته ست سر شاخ صبر زین عجبی شاخ سلامت چن است . ناصرخسرو.