چله بستن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چله بستن . [ چ ِل ْ ل َ / ل ِ ب َ ت َ ] (مص مرکب ) زه بستن . چله برکمان بستن . کمان را چله و زه کردن . زه بستن کمان را : کمانگر به نیروی فیض الست تواند بقوس قزح چله بست . ملاطغرا (از آنندراج ). زآسمان نتوان طرفی از فغان بستن به زور چله نشاید به این کمان بستن . شریف الهام (از آنندراج ). رجوع به چله شود.