چشم فتراک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چشم فتراک . [ چ َ / چ ِ م ِ ف ِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از حلقه ٔ فتراک . (آنندراج ). حلقه ٔ دوالی که از پس و پیش زین اسب آویزند : چنان آسوده بنشینم دمی از تیغ بی باکش که دارد گرمی شادی ز خونم چشم فتراکش . فطرت (از آنندراج ).