چشم آغیل
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~.) (اِمر.) نگاه غضب آلود از گوشة چشم.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~.) (اِمر.) نگاه غضب آلود از گوشه چشم.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چشم آغیل . [چ َ / چ ِ ] (اِ مرکب ) به خشم نگریستن بود. (فرهنگ اسدی ). بقهر و غضب بگوشه ٔ چشم نگاه کردن باشد. (برهان ). بگوشه ٔ چشم نگریستن بود. (جهانگیری ). بگوشه ٔ چشم نگریستن از روی قهر بر دشمن (انجمن آرا) (آنندراج ). بمعنی چشم آغل و چشم آغول . (از ناظم الاطباء). نظر بگوشه ٔ چشم بنشانه ٔ خشم . چشم زهره . نگاه چپ چپ : گر کند شهریار خصم شکار سوی گردون نظر بچشماغیل اختران بر زمین نهند ز بیم از پی بندگی شاه تویل . شمس فخری (از انجمن آرا). ◄ (نف مرکب ) نگاه کننده را نیز گویند. (برهان ) . رجوع به چشم آغل و چشم آغول و چشم آلوس شود.