چبک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چبک . [ چ َ ب َ ] (اِخ ) بالا و پائین، دهستانی است جزء حومه ٔ بخش لشت نشای شهرستان رشت که در ٥هزارگزی باختر لشت نشا واقع شده . جلگه و مرطوبست و ٩٧٠ تن سکنه دارد. آبش از نورود و سفیدرود. محصولش برنج، شغل اهالی زراعت و مکاری و راهش مالرو است . در اصطلاح اهالی چبک پائین به سمیعی و چبک بالا به شفیعی معروف است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٢).