چاقو تیزکن

چاقو تیزکن . [ ک ُ ] (نف مرکب ) تیزگر. تیزکننده ٔ چاقو. ◄ (اِ مرکب ) فسان . سنگ فسان . سنگ ساو. آلتی که بوسیله ٔ آن چاقو و کارد و غیره را تیز کنند. سنگی باشد که چاقو را بر آن کشند تا برنده و تیز شود. آلتی از سنگ یا چرم که تیز کردن چاقو را بکار آید.

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی