چاغاله
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چاغاله . [ ل َ / ل ِ ] (اِ) چاقاله . چغاله . اَخکوک . بادام و زردآلو و هلوی سبز نارسیده . چاغاله بادام . بادام نارس . زرد آلوی نارس . هلوی نارس . ♦ چاغاله مجتهد ؛ بمزاح، مجتهدی جوان . و رجوع بچاقاله و چغاله و اخکوک شود.