چاره گزیدن

چاره گزیدن . [ رَ / رِ گ ُ دَ ] (مص مرکب ) تدبیر کردن . اتخاذ تدبیر نمودن : ستاره شمر گفت و خسرو شنید یکی کژ و ناخوب چاره گزید. فردوسی .