چارفصل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چارفصل . [ ف َ ] (اِ مرکب ) چهارفصل . چارموسم . چارهنگام . چارفصل سال . بهار و تابستان و پائیز و زمستان . ربیع و صیف و خریف و شتاء : در چنین فصل تا بخانه ٔ شاه داشته طبع چارفصل نگاه . نظامی . آنچه مقصود شد در این پیکار چارفصل است به ز فصل بهار. نظامی .