چارراهی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چارراهی . (اِخ ) طائفه ای است اصل آنها از خلج بلوک قونقیری است همه چادرنشین ییلاق آنها در پاکت بلوک قونقیری و قشلاق آنها در جزیره ٔ علی یوسف از دریاچه ٔ بختکان معیشت آنها از گوسفند و بز است . (فارسنامه ٔ ناصری ص ٣٣١).