پیکو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پیکو. [ پ َ ] (اِخ ) مصحف پیگو، موضعی در شرق هندوستان : تو پیکوئی از آن باشد مقام لعل در پیکو تو ویرانی از آن آمد مقام گنج در ویران . ناصرخسرو (دیوان ص ٣٦٢). رجوع به پیگو شود.
پیکو. (اِخ ) یکی از جزائر آسور واقع در اقیانوس اطلس تابع پرتقال و در شمال غربی جزیره ٔ سن میکل در ٣٨ درجه و ٢٢ دقیقه ٔ عرض شمالی و ٣٠ درجه و ٣٦ دقیقه ٔ طول غربی دارای ٤٠ هزار گز طول و ٢٦ هزار گز عرض . شهرک ویلادلاگونه مرکز این جزیره است . کوههای آتشفشانی مرتفع و شرابی مشهور دارد. (قاموس الاعلام ترکی ).