پیکند

پیکند. [ ک َ ] (اِخ ) مقامی است از توران زمین . (برهان ). رجوع به بیکند و فهرست ولف شود: ز دریای پیکند تا مرز تور در آن بخش گیتی ز نزدیک و دور. فردوسی . کنون نام گندژ به پیکند گشت زمانه پر از بند و اورند گشت . فردوسی .