پینک
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(نَ) (اِمصغ.) (عا.)<BR>۱- پیشانی خرد، پیشانی ناچیز. بخت، اقبال.<br>
فرهنگ فارسی معین
(نَ) (اِمصغ.) (عا.) ۱- پیشانی خرد، پیشانی ناچیز. بخت، اقبال.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پینک . [ ن َ ] (اِ مصغر) در تداول عامیانه ٔ زنانه، پیشانی خرد. پیشانی ناچیز. ◄ مجازاً، بخت : این پینک بسوزد؛ این بخت منست که موجب اینهمه مصیبت هاست .