پینچاه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پینچاه . (اِخ ) دهی جزء دهستان حومه بخش آستانه ٔشهرستان لاهیجان و ٥ هزارگزی باختر آستانه . جلگه، معتدل مرطوب . دارای ٢٥٥ تن سکنه ٔ گیلکی و فارسی زبان . آب آنجا از کیاجو از سفید رود. محصول آنجا برنج و ابریشم و کنف . شغل اهالی آن زراعت و حصیر و زنبیل بافی و راه آنجا مالروست . (فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٢).