پیمان گسل

پیمان گسل . [ پ َ / پ ِ گ ُ س ِ ] (نف مرکب ) آنکه بر عهد خود ثابت نباشد. (آنندراج ). پیمان شکن . ناقض عهد. خلاف عهد کننده : دلبندم آن پیمان گسل، منظورچشم آرام دل نی نی دلارامش مخوان، کز دل ببرد آرام را. سعدی . فریب وعده ٔ او گرچه صائب بارها خوردم همان خوشوقت از پیمان آن پیمان گسل گردم . صائب . چون بیاد آن بت پیمان گسلم می آید لشکر شوق بتاراج دلم می آید. طالب آملی .