پیل پای

پیل پای . (اِ مرکب ) پای پیل . پیل پا. ◄ دارای پائی چون پیل : گورجست و گاوپشت و کرگ ساق و گرگ روی تیزگوش و رنگ چشم و شیردست و پیل پای . منوچهری . بسی حربه ها زد بر آن پیل پای بسی نیز قاروره ٔ جان گزای . نظامی . ◄ گرز. پیل پا. نوعی حربه که زنگیان دارند : ◄ نوعی قدح شراب . پیل پا. ز راجه منم پیل پولاد خای که بر پشت پیلان کشم پیلپای . نظامی .

پیلپای . (اِخ ) بیدپای . از حکمای هند. آنکه کتاب کلیله و دمنه را تألیف وی گمان برند، رجوع به بیدپای شود. (از احوال و اشعار رودکی ج ٢ ص ٥٨٧ و ج ٣ ص ٨٨٢).