پیغوی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پیغوی . [ پ َ غ َ ] (اِخ ) لقب شاعری بنام حسام الدین بختیاربن زنگی سلجوقی . (رجوع به حواشی تاریخ بیهقی سعید نفیسی ج ٣ ص ١٣٦٢ ببعد شود).
پیغوی . [ پ َ / پ ِ غ َ ] (ص نسبی ) منسوب به پیغو (مصحف یبغو)، نام عمومی ملوک سرزمین پیغو (یبغو) که قسمتی است از ترکستان : همه ایرجی زاده ٔ پهلوی نه افراسیابی و نه پیغوی . دقیقی . ز یاقوت سیصد کمر پیغوی . اسدی . ◄ تورانی : بدادندش آن نامه ٔ خسروی نوشته برو بر خط پیغوی . دقیقی . نبشت اندر آن نامه ٔ خسروی نکو آفرین بر خط پیغوی . دقیقی . زبانها نه تازی و نه پهلوی نه چینی نه ترکی و نه پیغوی . خسروی . ◄ از مردم پیغو. ترک : تا شاعران بشعر بگویند و بشنوند وصف دو زلف و دو لب خوبان پیغوی . فرخی .