پیش افتاده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پیش افتاده . [اُ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) سبقت گرفته . جلو افتاده . تقدم جسته . ◄ که مهم نباشد، پیش پا افتاده . مبتذل . که درخور اهمیت نبود. که آسان و سهل باشد. ◄ معلوم . روشن . که هر کس تواند دانستن .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پیش افتاده . [اُ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) سبقت گرفته . جلو افتاده . تقدم جسته . ◄ که مهم نباشد، پیش پا افتاده . مبتذل . که درخور اهمیت نبود. که آسان و سهل باشد. ◄ معلوم . روشن . که هر کس تواند دانستن .