پیخستن

پیخستن . [ پ َ / پ ِ خ ُ / خ ُ ت َ / ت ِ ] (مص مرکب ) خستن با پای . به لگد کوفتن . لگدمال کردن . پایمال کردن . پی سپر کردن . پاسپر کردن . بپای خستن . کوفتن بپای و نرم کردن . پیخوستن : کوفته را کوفتند و سوخته را سوخت وین تن پیخسته را بقهر بپیخست . کسائی . ◄ درمانده کردن . بتعب انداختن : شادی و بقا بادت وزین بیش نگویم کاین قافیه ٔ تنگ مرا نیک بپیخست . عسجدی .