پیاوین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پیاوین . (اِخ ) دهی از دهستان نمشیر بخش بانه ٔ شهرستان سقز واقع در ٣٠ هزارگزی شمال باختری بانه و ٤٦ هزارگزی شمال خاور شوسه ٔ بانه بسردشت . کوهستانی، سردسیر، دارای ١٠٥ تن سکنه . آب آن از چشمه . محصول آنجا غلات و لبنیات و ارزن و محصولات جنگلی . شغل اهالی زراعت و گله داری . راه آن مالرو است . (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥).