پکنیچ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پکنیچ . [ پ ِ ] (اِخ ) نهری است به باویر در ایالت ماین علیا منبع آن قصبه ٔ کوچکی است به همین نام سپس از نورمبرگ گذرد ابتدا بطرف جنوب و بعد از آن بجانب غرب جاری شود و پس از طی صدهزار گز مسافت به رود رکنیچ پیوندد. (از قاموس الاعلام ترکی ).