پویه دوان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پویه دوان . [ ی َ / ی ِ دَ ] (نف مرکب ) صفت بیان حالت، پویه دونده : فرره ؛ بسیار گریزنده و پویه دوان . (منتهی الارب ). رجوع به پویه شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پویه دوان . [ ی َ / ی ِ دَ ] (نف مرکب ) صفت بیان حالت، پویه دونده : فرره ؛ بسیار گریزنده و پویه دوان . (منتهی الارب ). رجوع به پویه شود.