پهلو خاریدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پهلو خاریدن . [ پ َ دَ] (مص مرکب ) (... کسی را) کاستن از وی : توئی بر خواب و خور فتنه همانا خود نئی آگه که مر پهلوت راگیتی بخواب و خور همی خارد. ناصرخسرو.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پهلو خاریدن . [ پ َ دَ] (مص مرکب ) (... کسی را) کاستن از وی : توئی بر خواب و خور فتنه همانا خود نئی آگه که مر پهلوت راگیتی بخواب و خور همی خارد. ناصرخسرو.