پلنگینه پوش

پلنگینه پوش . [ پ َ ل َ ن َ / ن ِ ] (نف مرکب ) آنکه لباس از پوست پلنگ دارد. ملبس به پلنگینه . پلنگی پوش : بگفتندکای مرد با زور و هوش [ به رستم ] برین گونه پیلی پلنگینه پوش پدر نام تو چون بزادی چه کرد کمندافکنی یا سپهر نبرد؟ فردوسی . یکایک بیامد خجسته سروش بسان پری پلنگینه پوش . فردوسی . سرند از کران دید دیوی بجوش بزیر اژدهائی پلنگینه پوش . اسدی (گرشاسبنامه نسخه ٔ خطی مؤلف ص ٣٥). پلنگینه پوشان زاول بکین پسش برگشادند ناگه کمین . اسدی (گرشاسبنامه ٔ نسخه ٔ خطی مؤلف ص ٦٧).