پغنه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پغنه . [ پ َ ن َ / ن ِ ] (اِ) پِله و پایه و زینه ٔ نردبان را گویند. (برهان قاطع) : پغنه ٔ بام دولتت باشد این چهار آخشیج و هفت فلک . شهاب الدین (از فرهنگ جهانگیری ) (از رشیدی ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پغنه . [ پ َ ن َ / ن ِ ] (اِ) پِله و پایه و زینه ٔ نردبان را گویند. (برهان قاطع) : پغنه ٔ بام دولتت باشد این چهار آخشیج و هفت فلک . شهاب الدین (از فرهنگ جهانگیری ) (از رشیدی ).