پرگهر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پرگهر. [ پ ُ گ ُ هََ ] (ص مرکب ) پرگوهر. ◄ صاحب گوهری نیک . صاحب اصلی بزرگ : سپهبد چنین گفت با بخردان که ای نامور پرگهر موبدان . فردوسی . هر آن عشق یوسف که زین پیشتر بد اندر دل آن بت پرهنر سبک جملگی جمع شد سربسر میان دل یوسف پرگهر. شمسی (یوسف و زلیخا).
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی