فرهنگ لغت

پاکیزه بوم

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

پاکیزه بوم . [ زَ / زِ ] (ص مرکب ) پاک نهاد (؟) : جوانی خردمند و پاکیزه بوم ز دریا برآمد بدربند روم . سعدی (بوستان ). شنیدم که مردیست پاکیزه بوم شناسا و رهرو در اقصای روم . سعدی (بوستان ).

معنی پاکیزه بوم | فرهنگ لغت