پارتنیوس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پارتنیوس . [ ت ِ ] (اِخ ) شاعری به یونان قدیم او بسال ٦٥ ق . م . در یکی از جنگهای مهرداد هفتم با رومیان، اسیر رومیان شد و او را به شهر رم بردند و چون به فضل و دانش وی آگاه شدند با اکرام و اعزازی بسزا آزاد کردند.