ویم

ویم . (اِ) سیم گِل را گویند، و آن گِلابه ای است که بر دیوار مالند و در بالای آن کاهگل کنند. (برهان ) : سرای خود را کرده ستانه ٔ زرین به سقف خانه پدر برندیده کهگل و ویم . سوزنی سمرقندی (از حاشیه ٔ برهان چ معین ).