ورنة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ورنة. [ وَ ن َ ] (ع اِ) نام ماه ذی قعده . (منتهی الارب ). اسم ذی القعده است نزد قدماء. (از اقرب الموارد).
ورنه . [ وَ ن َ / ن ِ ] (اِ) چوبی باشد هر دو سر باریک و میان گنده که خمیر نان را بدان پهن سازند. (آنندراج ). ◄ چوبی را گویند که چرخ بر آن گردد و به عربی محور خوانند. (آنندراج ).
ورنه . [ وَ ن َ / ن ِ ] (حرف ربط مرکب ) مخفف وگرنه . و اگرنه . (ناظم الاطباء) : باید که ذخیره ٔ قیامت بنهی ورنه نشود کاسه پر از دیگ تهی . سعدی .