هینة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هینة. [هََ ی ْ ی ِ ن َ ] (ع ص ) تأنیث هَیِّن و هَیِن، به معنی سهل و آسان . (از اقرب الموارد). رجوع به هین شود.
هینة. [ هََ ن َ ] (ع ص ) مؤنث هین . (از اقرب الموارد). رجوع به هین شود.
هینة.[ ن َ ] (ع اِ) روش . (منتهی الارب ) (آنندراج ). برای نوع است . (از اقرب الموارد). آهستگی و وقار. (منتهی الارب ) (آنندراج ). سکینه و وقار. (از اقرب الموارد).